مارتین اسکورسیزی را با فیلم های همچونTaxi Driver و Shutter Island می شناسیم ؛ اما یک فیلم در کارنامه کاری او وجود دارد که با سبکی نو و روایت داستانی زیبا شبیه به هیچ کدام از کار های دیگر او نیست.
مارتین اسکورسیزی را با فیلم های همچونTaxi Driver و Shutter Island می شناسیم ؛ اما یک فیلم در کارنامه کاری او وجود دارد که با سبکی نو و روایت داستانی زیبا شبیه به هیچ کدام از کار های دیگر او نیست.
Hugo یک درام فانتزی بر اساس رمان برایان سلزنیک است، که روایتگر داستان پسر بچه ای تنها که در ایستگاه راه آهن پاریس و در میان ساعت های غول پیکر آن است. اما در پس این داستان ساده، اسکورسیزی به معرفی یکی از تاثیر گذارترین افراد سینما می پردازد و او را در قالب داستانی زیبا و جذاب به خوبی به بیینده معرفی میکند.
اما Hugo یک تفاوت دیگر نیز با اثار پیشین اسکورسیزی دارد و آن هم 3D بودن آن است.در این فیلم که به زیبایی از فناوری 3 بعدی استفاده شده است، شاهد سخت گیری های بی نظیر این کارگردان با تجربه درساخت تمامی صحنه ها هستیم، بطوری که به راحتی می توان حس و حال عمق صحنه ها و تصویر برداری ها را، با دیگر فیلم هایی که با تکنیک 3بعدی ساخته شده اند مقایسه کرد.
Hugo به لطف وسواس شدید اسکورسیزی و تیم سازنده آن، نامزد دریافت جایزه در ۱۱ رشته اسکار شده که در نهایت موفق به دریافت ۵ جایزه در اسکار شد.
این فیلمی است که هر عاشق سینمایی و هر دوستدار جلو های ویژه باید آن را با دقت ببیند، نه به این دلیل که از تکنیک های بصری و سینمایی به بهترین شکل استفاده شده است، بلکه به دلیل آنکه به یکی از بزرگترین افزار جلو های ویژه سینما می پردازد، کسی که آغاز گر علمی بود که ما اکنون در آن مشغول مطالعه هستم.